Azerbaycanca İlk Dinsiz Forum

Cesaretli Olun


    Tanrı Var mı?

    Paylaş

    Admin
    Admin

    Mesaj Sayısı : 72
    Kayıt tarihi : 25/09/09
    Nerden : Istanbul

    Tanrı Var mı?

    Yeni mövzu tarafından Admin Bir Ş. Sen. 26, 2009 7:26 pm

    İnsanda
    5 duyu organı
    var.Burnumuz,Dilimiz,Gözümüz,Kulaklarımız,Derimiz.Materyalistler
    genelde Tanrıyı kabul etmezler.Neden?Çünkü Tanrıyı maddeden bağımsız
    olarak tanımlarlar ve maddeden bağımsız bir şeyin maddeyi nasıl
    yarattığına bir anlam veremezler bu yüzden de Tanrı yok derler.Bu durum
    aslında ilk bakışta çok mantıklı.Çünkü 5 duyu organımızı kullandığımız
    zaman gerçekten de yukarıda anlattığım gibi bir tablo ortaya çıkar.Peki
    diyelim ki,gözlerimizi ortadan kaldırdık.Göz diye bir duyu organımız
    artık yok.O zaman demek ki,renklerden haberimiz olamazdı.Çünkü renkleri
    anlamamızın başka bir yolu yok.Peki burnumuz olmasaydı,kokulardan
    haberimiz olur muydu?Tabiki de olmazdı! Peki kulaklarımız olmasaydı ses
    nedir bilir miydik?Tabiki de hayır! Ya derimiz olmasaydı
    dokunabileceğimiz şeyleri hayal edebilir miydik? Edemezdik elbette!
    Ancak renklerin olduğunu bilmeyen veya kokunun ne olduğunu anlayamayan
    ya da sesten haberi olmaya bir sürü insan var aramızda.Ve sadece onlar
    için yoktur bu söylediklerim.

    Buraya
    kadar tamam.Şimdi sizden bir şey rica edicem.Lütfen öyle bir duyu
    organı hayal edin ki maddeden bağımsız olan şeylerden de haberiniz
    olsun.Ben burda asla cin veya ruhları savunmuyorum zaten onların var
    olduklarına da inanmıyorum.Sadece şunu anlatmaya çalışıyorum,insan
    vücudu eğerki bir yerde yetersiz kalıyorsa ötesi yoktur demek aptallık
    olur.'Çünkü evrendeki her şey bizim algılayabildiklerimizle sınırlı
    değil.'Belki de bir fazla duyu organımız olsaydı Tanrıyı
    anlayabilirdik.Veya evrimin öyle bir aşaması gelecek ki,Tanrıyı
    algılayabilicez.. .Bana kalırsa ben Tanrının var olduğuna inanırım.Ve
    Tanrıya sadece var olduğu için saygı gösteririm.Eskilere baktığımız
    zaman tüm dinleri kökeninde 'güneş'e hayranlığın yattığını
    görebilirsiniz.Bu benzetme saçma olduğu kadar mantıklıdır da.Benim
    Tanrı anlayışıma göre,o sadece onu arayanlara görünür.'Eğer ki, güneşin
    önüne çıkma isteğimiz yoksa güneş bizim önümüze çıkmaz.'Ve böylece hep
    karanlıkta kalırız.Bence Tanrı da böyledir.Herkese eşit mesafededir.Ve
    en tepededir.Görememek için sadece saklanmamız lazım.Ve o da sadece
    saklananlara görünmez.Tanrının müdahile etmesi ve müdahile etmemesi
    bununla sınırlıdır diye düşünüyorum.Eğer ki aydınlanmak istiyorsanız
    yani Tanrıyı görmek istiyorsanız sadece saklandığınız yerden çıkmanız
    yeterli.Tüm ihtişamıyla sizi saracaktır.Gözleri olan birisine güneşi
    göstermek aptallık olur.Tanrıda da durum böyledir.Bizim peygamberlere
    ihtiyacımız yok.Sadece kafamızı kaldırmamız yeterli.Güneş bir şeyi
    aydınlatıyorsa o şey de güneşi ışığını yansıtır.Ay misali.Herkeste
    Tanrıyı göremezsiniz.Eğer bunu size söylüyorlarsa sakın inanmayın.Çünkü
    güneşin aydınlatmadığı birisini yani karanlıkta olan birisini görmeniz
    imkansız.O insanlarda güneşi de göremezsiniz çünkü onun ışığını
    yansıtmazlar.Tanrı da aynısını yapar.Onu yansıtmayan kimselerde onu
    göremezsiniz.Ondan saklanan kimseler karanlıkta kalmışlardır ve onları
    görmeniz imkansız,onlarda Tanrıyı aramanız yanlış.Herkesi
    sevemezsiniz.Ya da kimseyi sevmezsiniz.İlkinde sevmediğiniz insanlarda
    Tanrıyı göremiyorsunuz o yüzden sevmiyorsunuz.Çünkü Tanrı
    sevgidir.Karşılıklı elektrik alamadığınız kimseleri yani sevgiyi
    yansıtamadığını düşündüğünüz kimseleri yani Tanrıyı yansıtamadığını
    düşündüğünüz kimseleri sevmezsiniz.İkincisindeyse siz karanlıkta
    kalmışsınız.. .

      Forum saatı: C. Okt. 20, 2017 5:57 pm